เชื้อ legionella ภัยเงียบในระบบแอร์และน้ำที่มองไม่เห็น

เชื้อ legionella ภัยเงียบในระบบแอร์และน้ำที่มองไม่เห็น

เชื้อ legionella

เวลาที่เราเดินเข้าห้างสรรพสินค้า โรงแรมหรู หรืออาคารสำนักงานขนาดใหญ่ สิ่งแรกที่เราสัมผัสได้คือความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศที่ช่วยคลายความร้อนจากแดดเมืองไทย แต่ใครจะรู้บ้างว่าภายใต้ความเย็นสบายและบรรยากาศที่ดูสะอาดสะอ้านนั้น อาจมีมัจจุราชเงียบที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าซ่อนตัวอยู่ เจ้าสิ่งนี้ไม่ใช่ผีสางหรือวิญญาณร้าย แต่มันคือแบคทีเรียชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า เชื้อ legionella ซึ่งเป็นต้นเหตุของโรคระบบทางเดินหายใจที่รุนแรงและอาจคร่าชีวิตคนได้โดยไม่ทันตั้งตัว หลายคนอาจเคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับโรคลึกลับที่เกิดขึ้นในโรงแรมหรือเรือสำราญ ที่จู่ๆ ผู้คนก็ล้มป่วยด้วยอาการปอดอักเสบพร้อมกันหลายคน นั่นแหละคือผลงานของเจ้าเชื้อร้ายตัวนี้ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัวของผู้บริหารอาคาร เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย หรือแม้แต่คนทั่วไปที่ใช้ชีวิตในเมือง เพราะตราบใดที่เรายังใช้น้ำและระบบปรับอากาศ เราก็มีความเสี่ยงที่จะสัมผัสกับมันได้ทุกเมื่อ วันนี้เราจะมาเจาะลึกกันให้ถึงแก่นว่าเชื้อนี้คืออะไร มาจากไหน และเราจะจัดการกับมันได้อย่างไรก่อนที่มันจะมาจัดการเรา

เชื้อ legionella คืออะไร ทำไมมันถึงน่ากลัวกว่าที่คิด

เชื้อ legionella หรือชื่อเต็มๆ ว่า Legionella pneumophila เป็นแบคทีเรียรูปแท่งที่พบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำตามธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นแม่น้ำ ลำคลอง หรือทะเลสาบ ซึ่งในธรรมชาติมันไม่ได้มีปริมาณมากพอที่จะทำอันตรายมนุษย์ได้ แต่ปัญหามันเริ่มเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์สร้างระบบน้ำขึ้นมาใช้ในอาคาร สิ่งแวดล้อมในระบบท่อ ระบบทำความเย็น หรือถังพักน้ำ กลายเป็นบ้านอันแสนสุขที่เชื้อเหล่านี้ชอบมาก โดยเฉพาะในน้ำอุ่นที่มีอุณหภูมิประมาณ 25 ถึง 45 องศาเซลเซียส และมีตะกอนหรือสนิมเหล็กเป็นอาหาร เชื้อจะเจริญเติบโตและขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว ความน่ากลัวของมันไม่ได้อยู่ที่การดื่มน้ำเข้าไป แต่อยู่ที่การหายใจครับ เชื้อนี้แพร่กระจายผ่าน ละอองฝอยของน้ำ หรือ Aerosol ที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ เมื่อเราสูดดมละอองน้ำที่มีเชื้อปนเปื้อนเข้าไป เชื้อจะตรงเข้าสู่ปอดและเริ่มทำลายระบบทางเดินหายใจทันที มันจึงเป็นภัยเงียบที่ป้องกันได้ยาก เพราะเราไม่มีทางรู้เลยว่าอากาศที่เราหายใจเข้าไปนั้นมีเชื้อปนอยู่หรือไม่ จนกว่าจะเริ่มแสดงอาการป่วยออกมา

เชื้อในระบบปรับอากาศ
เชื้อในระบบปรับอากาศ

แหล่งกบดานของเชื้อโรค จุดเสี่ยงในอาคารที่คุณอาจเดินผ่านทุกวัน

ถ้าถามว่าเชื้อนี้ซ่อนอยู่ที่ไหนบ้างในตึกสูงๆ บอกได้เลยว่าแทบทุกที่ที่มีน้ำขังและมีความชื้น จุดยุทธศาสตร์หลักที่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ขนาดใหญ่ที่สุดคือ หอผึ่งเย็น หรือ Cooling Tower ของระบบปรับอากาศแบบรวมศูนย์ที่ใช้กันในตึกใหญ่ๆ น้ำในคูลลิ่งทาวเวอร์จะมีความอุ่นพอเหมาะและมีการพ่นละอองน้ำระบายความร้อนออกมาตลอดเวลา หากระบบฆ่าเชื้อไม่ดีพอ ละอองน้ำที่ปลิวออกมาก็จะพาเชื้อลอยไปตามลม เข้าสู่ช่องระบายอากาศ หรือปลิวไปเข้าจมูกคนที่เดินผ่านไปมา นอกจากนี้ยังมีจุดเสี่ยงอื่นๆ ที่อยู่ใกล้ตัวเรามากกว่านั้น เช่น ฝักบัวอาบน้ำและก๊อกน้ำ โดยเฉพาะในห้องพักโรงแรมที่ไม่มีคนเข้าพักนานๆ น้ำที่ค้างท่อจะกลายเป็นแหล่งสะสมเชื้อ พอมีคนมาเปิดใช้น้ำครั้งแรก ละอองน้ำที่พุ่งออกมาก็จะพาเชื้อเข้าปอดคนคนนั้นเต็มๆ รวมถึงอ่างจากุซซี่ สปา บ่อน้ำพุตกแต่งสวน หรือแม้แต่เครื่องทำความชื้นที่ใช้ในโรงพยาบาล ก็ล้วนเป็นจุดเสี่ยงที่ต้องเฝ้าระวังทั้งสิ้น

โรคลีเจียนแนร์ อาการเป็นอย่างไร เหมือนไข้หวัดแต่ร้ายแรงกว่า

เมื่อร่างกายได้รับเชื้อเข้าไปแล้ว จะทำให้เกิดโรคที่เรียกว่า โรคลีเจียนแนร์ (Legionnaires’ disease) ซึ่งเป็นรูปแบบของโรคปอดอักเสบที่รุนแรง อาการเริ่มต้นอาจจะดูเหมือนไข้หวัดใหญ่ธรรมดา คือมีไข้สูง หนาวสั่น ไอแห้งๆ ปวดศีรษะ และปวดเมื่อยตามตัว ทำให้หลายคนชะล่าใจและซื้อยามากินเอง แต่หลังจากนั้นอาการจะทรุดลงอย่างรวดเร็ว เริ่มมีอาการเจ็บหน้าอก หายใจลำบาก ปอดเริ่มไม่ทำงาน และอาจลามไปถึงระบบอื่นๆ เช่น ท้องเสีย คลื่นไส้ หรือไตวาย หากไม่ได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ถูกต้องทันเวลา อัตราการเสียชีวิตอาจสูงถึง 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว นอกจากโรคลีเจียนแนร์แล้ว เชื้อนี้ยังทำให้เกิดโรคไข้พอนติแอก (Pontiac fever) ซึ่งมีความรุนแรงน้อยกว่า มีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่และหายเองได้ แต่ก็เป็นสัญญาณเตือนว่าสภาพแวดล้อมนั้นมีเชื้อปนเปื้อนอยู่ กลุ่มเสี่ยงที่ต้องระวังเป็นพิเศษคือ ผู้สูงอายุ คนที่สูบบุหรี่จัด และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ ซึ่งร่างกายจะต่อสู้กับเชื้อได้ไม่ดีเท่าคนหนุ่มสาว

กฎหมายและมาตรฐานที่เจ้าของอาคารต้องรู้ ไม่ตรวจมีโทษหรือไม่

ในประเทศไทยและระดับสากล มีกฎหมายและมาตรฐานที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมคุณภาพน้ำและอากาศในอาคารเพื่อป้องกันการระบาดของโรคนี้โดยเฉพาะ เจ้าของอาคาร โรงแรม และโรงงานอุตสาหกรรม มีหน้าที่ตามกฎหมายในการดูแลรักษาระบบปรับอากาศและระบบน้ำให้ถูกสุขลักษณะ ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขและกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้อง การละเลยไม่ดูแลระบบ Cooling Tower ให้สะอาด หรือปล่อยให้มีการปนเปื้อนของเชื้อจนก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ใช้อาคารหรือชุมชนรอบข้าง นอกจากจะเสี่ยงต่อการถูกสั่งปิดอาคารเพื่อปรับปรุงแล้ว ยังมีความผิดทางอาญาและแพ่งที่ต้องรับผิดชอบค่าเสียหายมหาศาลหากมีผู้เจ็บป่วยหรือเสียชีวิต และสิ่งที่เสียหายมากที่สุดคือชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของธุรกิจ หากมีข่าวว่าโรงแรมหรือตึกของคุณเป็นต้นตอของโรคระบาด ลูกค้าจะหายหมดและยากที่จะกู้คืนความเชื่อมั่นกลับมาได้ ดังนั้นการปฏิบัติตามมาตรฐานการตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมจึงไม่ใช่ทางเลือก แต่เป็นสิ่งที่ต้องทำเพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ

อันตรายจากเชื้อราและแบคทีเรีย
อันตรายจากเชื้อราและแบคทีเรีย

วิธีป้องกันและจัดการ ไม่ให้เชื้อร้ายมาทำลายปอดเรา

การป้องกัน เชื้อ legionella ที่ดีที่สุดคือการจัดการที่ต้นเหตุ นั่นคือการควบคุมสิ่งแวดล้อมไม่ให้เชื้อเจริญเติบโตได้ สำหรับอาคารขนาดใหญ่ หัวใจสำคัญคือการบำรุงรักษาระบบ Cooling Tower ต้องมีการล้างทำความสะอาดตะไคร่น้ำและตะกอนอย่างสม่ำเสมอ และที่ขาดไม่ได้คือการเติมสารเคมีฆ่าเชื้อ (Biocides) เช่น คลอรีนหรือโอโซน ลงในระบบน้ำในปริมาณที่เหมาะสมและต่อเนื่อง เพื่อยับยั้งการขยายตัวของเชื้อ สำหรับระบบน้ำประปาในอาคาร ควรมีการรักษาระดับอุณหภูมิน้ำร้อนให้สูงกว่า 60 องศาเซลเซียส และน้ำเย็นให้ต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียส เพราะช่วงอุณหภูมินี้เชื้อจะหยุดการเจริญเติบโต นอกจากนี้ควรหมั่นเปิดก๊อกน้ำหรือฝักบัวในจุดที่ไม่ค่อยได้ใช้งานทิ้งไว้อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง เพื่อไล่น้ำเก่าที่ค้างท่อทิ้งไป และลดโอกาสการสะสมของเชื้อ การออกแบบระบบท่อที่ดีไม่ให้มีจุดอับน้ำหรือจุดน้ำขัง ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีทางวิศวกรรมที่ช่วยลดความเสี่ยงได้ตั้งแต่ขั้นตอนการก่อสร้าง

ทำไมต้องตรวจวัดคุณภาพน้ำและอากาศเป็นประจำ

แม้เราจะมีมาตรการป้องกันที่ดี มีการเติมคลอรีน มีการล้างระบบตามรอบ แต่เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเชื้อตายหมดแล้วจริงๆ หรือปริมาณคลอรีนที่เราเติมไปนั้นทั่วถึงทุกจุด การตรวจวัดคุณภาพน้ำและอากาศทางห้องปฏิบัติการจึงเป็นคำตอบเดียวที่จะยืนยันความปลอดภัยได้ การเก็บตัวอย่างน้ำจาก Cooling Tower และจุดใช้น้ำต่างๆ ไปเพาะเชื้อหาปริมาณ Legionella จะทำให้เรารู้สถานะที่แท้จริงของระบบ หากตรวจพบเชื้อในปริมาณที่เริ่มสูงกว่ามาตรฐาน เราจะได้ดำเนินการแก้ไข ทำความสะอาดระบบใหม่ หรือปรับปริมาณสารเคมีได้ทันท่วงที ก่อนที่จะมีใครล้มป่วย การตรวจวัดอย่างสม่ำเสมอ เช่น ทุก 3 เดือน หรือ 6 เดือน ยังใช้เป็นหลักฐานยืนยันความปลอดภัยให้กับผู้เช่าอาคาร หรือลูกค้าที่มาใช้บริการ สร้างความมั่นใจและภาพลักษณ์ที่ดีให้กับองค์กรว่าเป็นสถานประกอบการที่ใส่ใจสุขภาพและความปลอดภัยอย่างแท้จริง

มั่นใจในความปลอดภัย ให้ We Environment ช่วยดูแลและตรวจสอบหาเชื้อ

เรื่องของเชื้อโรคที่มองไม่เห็น เป็นเรื่องละเอียดอ่อนที่ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญตัวจริงในการจัดการ หากคุณเป็นเจ้าของอาคาร นิติบุคคล หรือเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยที่กำลังมองหาที่ปรึกษาเพื่อตรวจสอบความเสี่ยงนี้ We Environment (We Envilab) พร้อมยืนเคียงข้างคุณ เราคือผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมแบบครบวงจร ที่มีประสบการณ์ยาวนานในการตรวจวิเคราะห์ เชื้อ legionella และคุณภาพน้ำในอาคาร เรามีทีมงานนักวิทยาศาสตร์และเจ้าหน้าที่ภาคสนามที่พร้อมลงพื้นที่ไปเก็บตัวอย่างน้ำจากจุดเสี่ยงต่างๆ ด้วยกรรมวิธีที่ถูกต้องตามมาตรฐานสากล และนำส่งห้องปฏิบัติการวิเคราะห์ที่มีเครื่องมือทันสมัยและได้รับการรับรองความสามารถ

เราไม่ได้ทำหน้าที่แค่ส่งผลแล็บที่เป็นตัวเลขเข้าใจยากให้คุณ แต่เราพร้อมแปลผลและให้คำแนะนำในการแก้ไขปัญหาหากพบความผิดปกติ ทีมงานของเราเข้าใจระบบวิศวกรรมอาคารเป็นอย่างดี จึงสามารถช่วยคุณวางแผนมาตรการควบคุมและป้องกันเชื้อในระยะยาวได้ ไม่ว่าจะเป็นตึกสำนักงาน โรงแรม โรงพยาบาล หรือโรงงานอุตสาหกรรม การเลือกใช้บริการกับ We Environment คือการเลือกลดความเสี่ยงและซื้อความสบายใจ เพื่อให้คุณมั่นใจได้ว่าอากาศทุกอึกที่หายใจและละอองน้ำทุกหยดในอาคารของคุณ ปลอดภัยจากโรคร้าย และเป็นมิตรกับทุกคนอย่างแท้จริง อย่ารอให้เกิดเรื่องแล้วค่อยแก้ ป้องกันไว้ก่อนด้วยการตรวจวัดที่แม่นยำกับเราวันนี้ครับ

คำถามที่พบบ่อย

โรคลีเจียนแนร์ติดต่อจากคนสู่คนได้ไหม?
ไม่ได้ติดต่อจากคนสู่คนโดยตรงเหมือนไข้หวัดใหญ่หรือโควิด แต่เกิดจากการที่แต่ละคนสูดดมละอองน้ำที่มีเชื้อปนเปื้อนจากแหล่งเดียวกันเข้าไป จึงมักพบผู้ป่วยเป็นกลุ่มก้อนในสถานที่เดียวกัน

ควรตรวจหาเชื้อ Legionella ในอาคารบ่อยแค่ไหน?
ตามมาตรฐานแนะนำให้ตรวจอย่างน้อยปีละ 1 ถึง 2 ครั้ง แต่สำหรับอาคารที่มีความเสี่ยงสูง เช่น โรงพยาบาลหรือโรงแรม ควรตรวจถี่ขึ้นเป็นทุก 3 เดือน เพื่อความปลอดภัยสูงสุด

น้ำในสระว่ายน้ำมีโอกาสติดเชื้อนี้ไหม?
มีโอกาสแต่น้อยกว่า เพราะสระว่ายน้ำมักมีการเติมคลอรีนเข้มข้นตลอดเวลา แต่ถ้าเป็นสระน้ำอุ่น หรือบ่อสปาที่มีระบบน้ำวนและดูแลค่าคลอรีนไม่ดี จะเป็นจุดเสี่ยงที่เชื้อชอบมาก

ถ้าตรวจพบเชื้อในระบบต้องทำอย่างไร?
ต้องทำการล้างทำความสะอาดระบบ (System Flushing) และใส่ยาฆ่าเชื้อความเข้มข้นสูง (Shock Dose) ทันที จากนั้นเก็บตัวอย่างซ้ำเพื่อยืนยันว่าเชื้อถูกกำจัดหมดแล้วก่อนเปิดใช้งานระบบปกติ

ชุดตรวจ Legionella แบบรวดเร็วเชื่อถือได้แค่ไหน?
ชุดตรวจแบบ Test Kit ให้ผลเบื้องต้นได้รวดเร็ว แต่อาจมีความแม่นยำน้อยกว่าการเพาะเชื้อในห้องแล็บ (Culture method) ซึ่งเป็นวิธีมาตรฐานที่กฎหมายยอมรับและระบุสายพันธุ์ได้ชัดเจนกว่า

อ่านเพิ่มเติม:

บทความและข่าวสารที่เกี่ยวข้อง
ตรวจวิเคราะห์น้ำเสียโรงงาน ต้องตรวจกี่พารามิเตอร์
ตรวจวิเคราะห์น้ำเสียโรงงาน ต้องตรวจกี่พารามิเตอร์? ครบทุกข้อกฎหมาย

โรงงานอุตสาหกรรมทุกประเภทมีหน้าที่ตามกฎหมายในการควบคุมคุณภาพน้ำทิ้งก่อนปล่อยสู่แหล่งน้ำสาธารณะ แต่คำถามที่ผู้ประกอบการและฝ่ายสิ่งแวดล้อมมักสงสัยคือ การตรวจวิเคราะห์น้ำเสียโรงงานต้องครอบคลุมพารามิเตอร์ใดบ้าง และต้องมีจำนวนเท่าไหร่ถึงจะสอดคล้องกับข้อกำหนดของกรมโรงงานอุตสาหกรรม หลายโรงงานตรวจน้ำเสียด้วยพารามิเตอร์น้อยกว่าที่กฎหมายกำหนด ส่งผลให้ถูกเพิกถอนใบอนุญาต หรือต้องชำระค่าปรับโดยไม่จำเป็น บทความนี้รวบรวมพารามิเตอร์ที่ต้องตรวจตามประเภทโรงงาน ขั้นตอนการเก็บตัวอย่าง และแนวทางการจัดทำรายงานที่ถูกต้องครบถ้วน ทำไมโรงงานต้องตรวจวิเคราะห์น้ำเสียเป็นประจำ? ข้อกำหนดทางกฎหมายที่โรงงานต้องปฏิบัติ กฎหมายหลักที่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบน้ำทิ้งจากโรงงานมีหลายฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม กำหนดให้โรงงานจำพวกที่ 2 และจำพวกที่ 3 ต้องจัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียและตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งอย่างสม่ำเสมอ ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่

อ่านเพิ่มเติม »
BOD COD คืออะไร ต่างกันอย่างไร
BOD COD คืออะไร ต่างกันอย่างไร อ่านค่าน้ำเสียให้เป็นฉบับสมบูรณ์

ในการตรวจสอบคุณภาพน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมหรืออาคารสำนักงาน คำว่า BOD COD คืออะไร มักเป็นคำถามแรกที่เกิดขึ้นเมื่อต้องอ่านรายงานผลวิเคราะห์น้ำ ค่าทั้งสองตัวนี้คือหัวใจสำคัญของการประเมินความสกปรกของน้ำ และเป็นตัวชี้วัดหลักที่กฎหมายสิ่งแวดล้อมไทยกำหนดให้โรงงานต้องรายงานอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นผู้ควบคุมระบบบำบัดน้ำเสีย เจ้าหน้าที่สิ่งแวดล้อม หรือผู้ประกอบการที่ต้องทำรายงาน EIA Monitoring การเข้าใจความแตกต่างระหว่าง BOD และ COD รวมถึงวิธีอ่านค่าให้ถูกต้อง จะช่วยให้ตัดสินใจวางแผนระบบบำบัดน้ำเสียได้อย่างมีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับมาตรฐานที่กำหนด BOD คืออะไร ความหมายของ BOD BOD ย่อมาจาก Biochemical Oxygen Demand หรือ ความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมี คือปริมาณออกซิเจนที่จุลินทรีย์ต้องใช้ในการย่อยสลายสารอินทรีย์ที่ละลายอยู่ในน้ำ

อ่านเพิ่มเติม »
ตรวจคุณภาพน้ำดื่ม ส่งตรวจที่ไหน ราคาเท่าไหร่
ตรวจคุณภาพน้ำดื่ม ส่งตรวจที่ไหน ราคาเท่าไหร่ ครบทุกคำตอบ

น้ำดื่มที่ดูใสสะอาดด้วยตาเปล่าไม่ได้หมายความว่าปลอดภัยเสมอไป สารปนเปื้อนหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นโลหะหนัก แบคทีเรีย หรือสารเคมีตกค้าง ล้วนไม่สามารถตรวจพบได้ด้วยการมองเห็นหรือชิมรส นั่นคือเหตุผลที่การตรวจคุณภาพน้ำดื่มจากห้องปฏิบัติการมาตรฐานจึงมีความสำคัญอย่างมาก โดยเฉพาะสำหรับโรงงานผลิตน้ำดื่ม ร้านอาหาร โรงแรม หรือชุมชนที่ใช้น้ำบาดาลเป็นหลัก หลายคนสงสัยว่าต้องส่งตรวจที่ไหน ราคาเท่าไหร่ และต้องเตรียมตัวอย่างอย่างไร บทความนี้รวบรวมคำตอบทั้งหมดไว้ในที่เดียว เพื่อให้ตัดสินใจได้อย่างมั่นใจก่อนส่งตัวอย่างน้ำจริง ทำไมต้องตรวจคุณภาพน้ำดื่ม? ความเสี่ยงที่มองไม่เห็นในน้ำดื่มทั่วไป ปัญหาของน้ำปนเปื้อนคือมักไม่มีสัญญาณเตือนที่ชัดเจน สารที่อันตรายที่สุดหลายชนิดกลับไม่มีสี กลิ่น หรือรส ตัวอย่างที่พบบ่อยในการตรวจน้ำดื่มในประเทศไทย ได้แก่ แบคทีเรีย

อ่านเพิ่มเติม »